"Sokağı" edebiyatımıza taşıyan bir sanatçı olarak ta­nımıştır. Servet-i Fünunculara karşılık, Ahmet Mithat Efendi ge­leneğini sürdürerek, "toplum için sanat" anlayışıyla eserler vermiştir.

Realizm ve naturalizm etkisiyle, gözlem ve de­ney ön plana alarak İstanbul halkının geleneklerini, düşüncelerini, toplumsal yaşamını anlatmıştır. Toplumun olumsuz, gülünç yanlarını bir mizah ha­vası içinde vermiştir. Kahramanlarını kendi şiveleriyle konuşturmuş, kenar mahallerden zengin konaklara kadar kesim­den insanları anlatmıştır.

Yanlış Batılılaşma, aile geçimsizliklerini, toplum­sal sorunlar romanlarının ana konularıdır. Romanla­rını "acıklı bir ibret dersi" ile bitirmiştir. Konuşma dilinin doğallığından yararlanan Hüseyin Rahmi Gürpınar'ın roman, öykü ve tiyatro türlerinde yapıtları vardır. Sade bir İstanbul Türkçesi kullanmıştır.

Eserleri: 

Ben Deli Miyim, Şık, Şıpsevdi, Mürebbiye, Kuyruklu Yıldız Altın­da Bir İzdivaç, Gulyabani, Hakka Sığındık, Utanmaz Adam (roman)

Kadınlar Vaizi, Katil Buse, Menekşe Kalfa'nın Müdafaası, Gönül Ticareti (öykü) Hazan Bülbülü, Kadın ErkekleşÃ®nce (tiyatro )

Önceki
Önceki Konu:
Fıkra
Sonraki
Sonraki Konu:
Kaygusuz Abdal

Yapılan Yorumlar

Henüz kimse yorum yapmamış.

Bu sayfada yer alan bilgilerle ilgili sorularınızı sorabilir, eleştiri ve önerilerde bulunabilirsiniz. Yeni bilgiler ekleyerek sayfanın gelişmesine katkıda bulunabilirsiniz.

Yorum Yapın

Güvenlik Kodu
Son Ziyaretler:
Coğrafya Sitesi Tarih Sitesi Matematik Sorusu